MAXIMUS ROOM

มัตัวตนแต่ไม่ได้ครอบครอง

Sun, 09 Mar 2008 09:16:55 GMT

ชีวิตนึงที่มีใครเข้ามาในชีวิต แล้วก็ต้องมานั่งทบทวนกับสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างคนสองคน

มานั่งทบทวนว่า เราจะอยู่โดยที่ไม่มีเค้าได้ไหม ถ้าอยู่ไปแล้วยิ่งจะสร้างปัญหาขึ้นมาระหว่างกันอีกรึเปล่า

เบื่อตัวเอง ที่ต้องมานั่งระแวงถึงชีวิตที่เค้าเป็นไป เหนื่อย เหลือเกิน แต่ก็ยังมีเค้าอยู่กับเราตลอดเวลา

ไม่รู้ทำไมถึง ความรู้สึกเหล่านี้ ถึงได้เข้ามาเยอะแยะขนาดนี้ ผิดเองที่ปล่อยให้ความรู้สึกมันเข้ามาทุกอย่าง

ปล่อยให้เข้ามาเอง แล้วก็เจ็บเอง

ต่อไปนี้ จะพยายาม อยู่กับตัวเองให้มากขึ้นกว่านี้

ความคิด ที่มีแต่ เค้าในใจ แต่ไม่ค่อยจะมีตัวตนซักเท่าไหร่

ช๊วิต มันไม่เคยบอกเลยว่า เราจะไปเจออะไรบ้าง

จะสุข จะทุกข์ซักแค่ไหน

สิ่งที่ทำได้ก็คือเผชิญกับมันอย่างที่หลีเลี่ยงไม่ได้ แล้วก็หาทางรับมือกับมันซะ...

Bruce springsteen secret garden

Thu, 22 Nov 2007 15:53:57 GMT

My Music - Secret Garden

ลองอ่านดูนะ มันก็จิงอย่างที่เค้าว่านั่นแหละ

Mon, 12 Nov 2007 12:46:36 GMT

1.มนุษย์ต้องการสิ่งที่ตนเองไม่มี
2.เวลาที่เราวิ่งมารับโทรศัพท์จากที่ไกลๆ เมื่อถึงโทรศัพท์ เสียงมันมักจะหยุด เราจะ ช้าไป 1 จังหวะเสมอ
3.ถ้าแอบรักใครอย่าฝากใครไปบอก บอกด้วยตัวเองจะดีกว่า
4.เวลาสั่งอาหารไว้นานแล้วยังไม่ได้สักที ให้พูดว่าไม่เอา จะได้เร็ว
5.ถ้าเรียกเก็บเงินแล้วไม่มีใครมาเก็บเสียที ให้ลุกขึ้นทำท่าจะกลับทั้งโต๊ะ จะมีพนักงานพุ่งมาทันที
6.ปลูกต้นลั่นทมไว้หน้าบ้านไม่เกี่ยวอะไรกับความทุกข์ระทมของตัวเราเลย
7.ระวังคนขายโรตี ที่เพิ่งเดินออกมาจากป่าละเมาะ, พุ่มไม้, ซอกตึก, อย่าตัดสินใจ ซื้อจนกว่าเขาจะล้างมือ
8.ไม่มีสัจจะในร้านตัดเสื้อ
9.ระวังคน ที่แสดงออกว่าเป็นคนดีมากๆ
10.อย่าซื้อทุเรียนมาปอกเอง
11.หนังสือดีคือหนังสือที่เราชอบอ่าน, หนังดีคือหนังที่เราชอบดู
12.อยากให้คนอื่นรู้เรื่องที่เรานินทามากๆ อย่าลืมย้ำบ่อยๆ ว่าอย่าบอกใครนะ
13.อย่าทิ้งกระดาษชำระไว้ในชามก๋วยเตี๋ยว คนล้างจะเสียความรู้สึก
14.เรียกยามว่าซีเคียวรีตี้ การ์ด ยามจะตั้งใจโบกรถ
15.อย่าซื้ออะไรที่ต้องเอามาซ่อมต่อ
16.รถในเมืองไทยพวงมาลัยอยู่ทางขวา แต่ฝาน้ำมันไม่อยู่ขวาเสมอไป
17.ไปเที่ยวต่างจังหวัดกับเพื่อนไม่ต้องเอายาสีฟันไปก็ได้ ยังไงเพื่อนต้องมี
18.ตลาด อ.ต.ก. มาจากคำว่า เอเวอรี่ติง เกินราคา
19.เวลาดูหนังโรง ควรจำว่ากระปุกน้ำอยู่ด้านไหน
20.ตัดผมวันพุธได้ ไม่บาป
21.คนไม่กินเนื้อ ไม่ได้แปลว่าเป็นคนดีเสมอไป
22.เวลาบ้วนน้ำยาลิสเตอรีน ออกจากปากให้หลับตาด้วย
23.ปูอัด มันทำจากปลา
24.กินก๋วยเตี๋ยวจากตะเกียบไม้อร่อยกว่า
25.อย่าไปจ่ายตลาดเวลาหิว เราจะซื้อมาเยอะเกินจำเป็นเสมอ
26.ในโลกนี้จะชอบมีคนมาทักอยู่ 2 ประเภทเท่านั้น ประเภทแรก อ้วนขึ้นนะ กับประเภทที่ 2ผอมลงนะ
ไม่มีใครเข้ามาทักว่าปกติดีนี่ไปทำอะไรมา
27.คนที่เอาหมวกตำรวจ หรือชุดตำรวจแขวนไว้หลังรถมิใช่เพราะบ้านเค้าไม่มีตู้ เค้าไม่ได้ลืม
เค้าแค่กลัวคนไม่รู้ว่าเขาทำอาชีพอะไร
28.คนที่มีรถทะเบียนเลขเดียวเรียงติดกันหลายๆตัว เป็นคนธรรมดาเหมือนกับเรา
29.คนที่มีความรู้มากๆ เขามักจะใช้ความรู้ขังจินตนาการ
30.ฟู่ฟ่าเดี๋ยวก็วาย เรียบง่ายอยู่ได้นาน
31.จงอย่าอิจฉาคนอื่น แต่จงใช้ชีวิตให้คนอื่นอิจฉา
32.เวลาที่เปิดหนังสือให้เพื่อนดูหน้าที่ตัวเองพูดถึงมักจะหาไม่เจอ
33.ขนมและน้ำในโรงหนัง จะแพงกว่าข้างนอก
34.ห้องน้ำผู้หญิง ผู้ชายเข้าไปดูเป็นพวกโรคจิต,ห้องน้ำผู้ชายผู้หญิงเข้ามาดูเป็นแม่บ้าน.
35.เวลารถติด เลนอื่นมักไปได้เร็วกว่าเลนเราเสมอ
36.ถ้าเราขับรถไม่ทันไฟเขียวเป็นคันสุดท้าย ให้คิดว่าเดี๋ยวเราจะได้ไปเป็นคันแรก
37.ถ้ามีการแนะนำตัวว่า "นี่เพื่อนฉัน" หมายความว่า "แฟนฉัน"
38.ถ้ามีการแนะนำตัวว่า "นี่แฟนฉัน" หมายความว่า "ผัว/เมียฉัน "

The pain of Love

Fri, 02 Nov 2007 13:06:02 GMT

Since i found you, i can feel you are the one who I looking for long time

we have talked, we have sharing together such a many kind of things

you make my day and night, you make me miss you for long day and most of everyday

But finally, I can not hold your life and heart, feel distractive and pain without telling anyone

I wanna share my life with you, wanna hold you in my arm, wanna pick you home, wanna do many things to make you love me but i cann't

God hurt me manytimes including this love, I'm gonna be a loser again.TT

How long I can forget you from mylife, how long I can sleep without you who ever made my night

thank for once you make feel love athougth i not that lucky guy who will share life with you

Keep walking in lonely life

From

Poor guy who had nothing

สนุกภายนอก ภายในเงียบเหงา

Fri, 26 Oct 2007 15:18:11 GMT

ชีวิตทำงานในช่วงนี้ ก็เป้นไปได้ด้วยดี มีเจอปัญหาบ้าง ทำให้บีบหัวใจอยู่เรื่อย ต้องคิดหาทางออกรับมือให้ดีๆ

แต่มันก็มันไปอีกแบบ ชอบที่มันเป็นแบบนี้ แต่ก็ไม่รู้ว่า อนาคตมันจะเป็นอย่างไร (อันนี้ ก็ต้องรอดูกันต่อไปนะจ๊ะ)

พี่ๆ เพื่อนๆ ที่ร่วมงานก็ ดีๆกันหมด มีปี๊ดเล้ก ปี๊ดน้อย กันไปตามเรื่องตามราว ก็ฮาดี ขำๆ ชอบๆๆๆ

ชีวิต ดูภายนอกมันก็สนุกดีนะ (ณ ตอนนี้) แต่ว่า ภายใน มันดูเหงาๆบอกไม่ถูกแฮะ ไม่รู้ว่า ทำไมเหมือนกัน

เฮ้อๆ ชิวิตคนเรา มันก็อย่างเนี่ย ไม่สำเร็จรูปเหมือน บะหมี่หลอก(อันนี้ เก่าโครตสมัยพ่อมึง แม่มึง 555)

หลายสิ่งหลายอย่าง ที่อยากจะพูดอยากจะระบาย แต่ก็ระบายไม่ได้ (ไม่ใช่ส้วม อิอิ)

ดังนั้น ขอระบายเป็นจุดๆๆ หล่ะกันนะ (กรูรู้เรื่องแค่ คนเดียวพอ ฮ่าๆๆๆ)

........................... .............. ......... .... ....................................... ............

...... ....... .. . . ............. . . . ................ .... ....... ............ ...... .... ......... . .

.................... ...... ......... .......... ...................... . . . . . .. ... ...... ... ......

........................................... ...................... ............

อยากรู้อะเด้ ว่าเขียนว่าอะไร

ติดตามตอนต่อไปนะครับ เพราะว่า จุดๆๆพวกนี้ จะมาเฉลยในตอนต่อไปครับ

แค่นี้แหละ คิดไม่ออกหล่ะ

ฝันดี มีความสุขทุกคนครับ

(เฉพาะพวกที่เข้ามาอ่านแล้วคอมเมนต์ นะ ที่จะได้พรจากเราไป )

Inconsolable

Fri, 26 Oct 2007 14:58:28 GMT

Extremely illness & After shock

Tue, 25 Sep 2007 10:25:59 GMT

คืนวันพฤหัส เวลา 20.30-10.30 pm

ท้องร่วงอย่างหนัก ถึงขั้นเกือยช็อคอ่ะ

มันเป็นยังไงอ่ะเหรอ เหอะๆ ก็ ปวดท้อง ขี้แตกไหลเป็นน้ำจู๊ดๆ แล้วก็ อ้วกแตกอ้วกแตน มือชา หน้ามืด ไม่มีแรง

จากนั้นก็คลานขึ้นไปหา ปะป๋า!!! ปะป๋าเห็นก็ตกใจว่า ลูกกูเป็นไรหว่ะ ก็รีบพาส่งโรงพยาบาล ธนบุรี ที่คิดว่าใกล็บ้านที่สุดแล้ว

ไปถึงโรงพยาบาลก็ admit เข้า ICU ก่อนเลย จากนั้น ก็ให้อยู่โรงพยาบาล คืนนึง จำได้ว่า คืนนั้นเป็นคืนที่ ทรมานที่สุด แมร่ง ขี้แตกทุกชั่วโมง ไม่ได้นอนเลย

ผลตรวจเลือด ออกมา พยาบาลบอกว่า เกลือแร่ในเลือดต่ำมากๆ(แมร่งขี้แตกจู๊ดๆทุก ชม. ไม่ให้ต่ำได้ไงฟร่ะ)

รุ่งเช้าวันศุกร์ อาการดีขึ้นก็เลยขอหมอกลับมาบ้านพักฟื้น

คิดว่ามันจะไม่มีอะไรแล้วนะ แต่ก็เสือกมีจนได้

วันอาทิตย์ ตอนเย็นไปกินข้าวกับที่บ้าน ร้าน ครัวแสวงที่ ทะเลบางขุนเทียน

แมร่งๆๆๆๆ กินทอดมันกุ้งไปแค่ 2 ชิ้นเอง 15 นาที ผ่านไป

จามก่อนแบบว่า จามถี่มากๆ น้ำมูกไหล น้ำตาไหล ตาเริ่มบวม ขนลุกเหมือนมีเข็มมาทิ่มที่ตามลำตัว

เริ่มหนักขึ้นเรื่อย นึกในใจว่า อีกแล้วกรู แพ้อะไรแน่ๆ

รีบบอกอาโกวที่โต๊ะเลยว่า เดี่ยวไปโรงพยาบาลก่อนนะ ไม่ไหวแล้วเพราะว่า ตาบวมมากๆ

ต้องรีบขับรถไปหาโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด เพราะว่า หัวมันตึงมากๆ ตึงจนปวดท้ายทอยเลยยยย

ระหว่างทางขับรถไปก็ ต้องจอดรถเพราะว่า อ้วกแตกค้าบพี่น้อง (ซวยเนอะๆๆ)

ก็เลยให้พี่สาวขับให้ กว่าจะหลุดออกจากซอยบางขุนเทียนได้ แมร่งล่อไปเกือบ ชม.ก็ว่าได้ ( โหย แมร่งทำถนนทั้งเส้น)

ไปถึงโรงพยาบาล(รพ. พระราม 2) ก็ที่เดิมเลยย ICU ค้าบ หายใจไม่ออกอย่างแรง (แบบว่า หายใจเข้าได้อย่างเดียวเท่านั้น หายใจออกไม่ได้)

ตอนแรกฉีดยาเข้าเส้น เข้มแมร่งเบ้อเร่อ

เออว่ะ อาการคันทั้งตัวก็หายไป แล้วก็หายไม่ออก เลยบอกพยาบาลไป

เอาสาย ออกซิเจนมาให้สวม ประมาณ 15-20 นาทีเห็นจะได้ มันก็ยังไม่ดีขึ้นแฮะ (กำแท้ๆ)

บอกหมอเลยคราวนี้ ว่ามันไม่ดีขึ้นครับ หมอเล่นหน้าตาออกซิเจน เลย (ขยายหลอดลม)

พอดีขึ้นก็ย้ายโรงพยาบาลไปอีกที เพื่อไป Admit ที่นั่น (โรงพยาบาล กรุงธน1) นั่งรถ Ambulance car เปิดไฟหว๋อ ไปเลยยังกะคนใกล้ตาย

นอนไปคืนนึง แล้วก็ออกจากโรงพยาบาล

รอดมาได้ไงว่ะ

Extremely MAXIMUS

I'm Just sTill Waiting...........

Sat, 22 Sep 2007 07:31:40 GMT

ใครสักคน ที่ผมเต็มใจจะดูแลและ อยู่ด้วยตลอดไป

ใครสักคนที่ผมพร้อมจะออกหน้าแทน เวลาที่เค้าไม่กล้าทำอะไรบางอย่าง

ใครสักคนที่ผมพร้อมจะอยู่ด้วยเวลาที่เค้าเสียใจ

ใครสักคนที่ผมกอดเวลาที่เค้าร้องไห้

ใครสักคนที่ผม พร้อมจะสู้และเสี่ยงชีวิตเพื่อเค้าเวลาที่เค้าเจอปัญหา

ใครสักคนที่ผมพร้อมจะ อยู่กับเค้าไปตลอด

ใครสักคนที่ผมรู้สึกกระวนกระวาย เวลาที่เค้าไม่สบาย

ใครสักคนที่ผมจะกุมมือเบาๆ.. เวลาที่เค้าไม่มั่นใจ และรู้สึกท้อแท้

ใครสักคนที่ผมกล้าที่จะรักได้อย่างหมดหัวใจ

....ใครสักคนที่ผมจะอยู่เพื่อเค้าตลอดไป......

ใครสักคนที่จะนอนดูดาวบนท้องฟ้าด้วยกันอย่างอบอุ่น

ใครสักคนที่จะกอดกันได้ทั้งคืน

ผมรอคุณอยู่นะ และยังรอต่อไป

^MAXIMUS LONELY MODE^

มาอ่านของดีกัน

Fri, 31 Aug 2007 10:21:12 GMT

ก่อนที่จะพูดอะไร ให้ถามตัวเองว่าไอที่จะพูดนี้มันจำเป็นหรือเปล่า ถ้าไม่จำเป็นก็อย่าพูด

นี่เป็นขั้นต้นของการอบรมใจ เพราะถ้าเราควบคุมปากตัวเองไม่ได้ เราจะควบคุมใจได้อย่างไร
ไปกี่วัดกี่วัด รวมแล้วก็วัดเดียวนั่นหละคือ วัดตัวเรา
จิตเปรียบเหมือนพระราชา อารมณ์ทั้งหลายเปรียบเหมือนเสนา

เราอย่าเป็นพระราชาที่หูเบา
มัวแต่นึกถึงวันเกิด ให้นึกถึงวันตายเสียบ้าง
ของดีจริงไม่ต้องโฆษณา คนชอบขายความดีตัวเอง ที่จริงขายความโง่ของตัวเองมากกว่า คมให้มีในฝัก

ให้ถึงเวลาที่จะต้องใช้จริงๆ จึงค่อยชักออกมา จะได้ไม่เสียคม
สักวันหนึ่งความตายจะมาถึงเรา มาบีบบังคับให้เราปล่อยทุกสิ่งทุกอย่าง ฉะนั้น เราต้องหัดปล่อยวางล่วงหน้าให้มันเคยชิน

ไม่อย่างนั้น พอถึงเวลาไปจะลำบาก
เวลาเราทำงานอะไรอยู่ ถ้าเราสังเกตว่าใจเราเสีย ก็ให้หยุดทันที!! แล้วกลับมาดูใจของตนเอง

เราต้องรักษาใจของเราไว้เป็นงานอันดับแรก
คนอื่นเขาด่าเรา เขาก็ลืมไป แต่ถ้าเราไปเก็บมาคิด ก็เหมือนเขาคายเศษอาหารทิ้งไปแล้ว เราไปเก็บมากิน แล้วจะว่าใครโง่

ผู้ไปยึดอารมณ์จะเป็นทุกข์ เพราะอารมณ์มันไม่เที่ยง
ดูซิ...เราข้ามกันไปหมด พากันทำบุญ แต่ว่าไม่พากันละบาป ผ้าสกปรกไม่ฟอก แต่อยากจะรับน้ำย้อมนะ

หลวงพ่อชา กับหลวงพ่อเฟื่อง

สาธุครับ สาธุ!!

MAXIMUS DHAMMA MODE

NAGASE(THAILAND)

Thu, 30 Aug 2007 07:38:19 GMT

หายไป 2 -3 อาทิตย์ ก็ได้เวลามาอัพต่อหล่ะ

ชีวิตก็ไม่มีอะไรมาก การงานก็กำลังเรียนรู้อยู่

รู้สึกโอเคกับที่นี้ มากๆๆๆๆๆๆ ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตาม

บางทีก็มานั่งคิดเหมือนกันว่า มันเป็นที่ ดวงรึเปล่าว่ะ ถึงได้มาทำงานกับที่นี้

1. ได้งานแล้ว กับOTC DAIHEN เงินเดือนธรรมดา Benefit ก็ธรรมดา

2. อยู่ดีๆ ก็โดน Canceled ซะงั้น ด้วยเหตุผลที่ว่า ไม่แน่ใจในตัวเราเองว่าจะทำได้นานไหม (กำ)

3. และแล้ว ก็ได้มาทำที่นี่ ซึ่งมันก็ดีกว่า ทุกอย่างคือ NAGASE(THAILAND) www.nagase.com

เสียอีกที่ แต่ได้อีกที่ ในเวลา 2 อาทิตย์ ก็งง ๆ ในช่วงแรกเหมือนกันว่า เกิดอะไรขึ้นว่ะเนี่ย แต่ก็ช่างเถอะ

สุดท้ายแล้วมันก็ดี ไม่ใช่เหรอ นายตุ้ย

คิดไม่ออกหล่ะ ว่าจะอัพไรอ่ะ ชีวิตยังไม่มีอะไร ก็ยังนิ่งๆอยู๋นะจ๊ะ

เจอกัน คุยกัน ชอบกัน เป็นแฟนกัน รักกัน เป็นห่วงกัน และก็ แต่งงานกันนะจ๊ะ

ประโยคเนี่ยย เคยได้ยินกันมาบ้างไหม ท่านทั้งหลาย

คำพูด ของคนหงุดหงิด หวังดี และเคยเหลวไหล T-T เซ็ง MODE

Sat, 11 Aug 2007 15:04:33 GMT

ช่วงนี้ เป็นไรของมันว่ะเนี่ย ใจมันหงุดหงิด ตลอดเลย ไม่รู้ว่าเป็นเพราะว่า ตัวเราเอง หรือว่า คนรอบข้างมาทำให้หงุดหงิด งุ่นง่าน ก็ไม่รู้

1. วันพุธที่ผ่านมา พา ป้าไปหาหมอตอนเย็น แค่เรื่องไม่รู้ว่าไปยังไง ก็โดนปะป๊าว่า ซะไม่เหลือชิ้นดี แบบว่า ถูกระบายอารมใส่ว่างั้น

(ตกลงกรูผิดใช่ไหม)

2. วันศุกร์กลางคืน คิดว่า น่าจะทะเลาะกับน้อง... ปล่อยเค้าไปเดี่ยวนี้ เค้าไม่เชื่อฟังแล้ว ยุ่งไป ก็มาเคืองกันป่าวๆ อยู่เฉยๆอย่างนี้ดีที่สุด ไม่เอาแล้ว ไม่อยากจะไปยุ่งด้วยแล้ว เบื่อๆๆๆๆๆๆ

3. วันเสาร์ เช้า มาเปิดคอมจะเข้าเกม แต่เข้าไม่ได้ สืบไปสืบมา ไฟล์หลายไฟล์ ถูกลบทิ้ง งงเหมือนกัน ว่า มัน หายไปได้ยังไง!!!

ไม่อยากปักปำใคร โทษที่แก๊สโซฮอล หล่ะกันนะ (ไม่เป็นไรน้องตุ้ย ลงใหม่ก็ได้ อย่าไปคิดอะไรมาก เค้าเป็น ... เรานะ ห้ามโกรธเด็ดขาด++)

ก็แค่สองเรื่องนี้ ก็ทำให้ปวดหัวโครตๆ หงุดหงิด โครตๆ

เฮ้อ! ไม่อยากจะเชื่อเลยว่า ในขณะที่สิ่งดีๆ ในการงานเข้ามา กลับต้องมีอีกเรื่องนึง มาให้นั่ง กลุ้มใจ

ชิวิตหนอชีวิต มันไม่เคยพอดีเลยจริงๆ

สิ่งที่เราไม่ได้ก่อ มันก็มีอีกสิ่งนึงมาก่อ ทำให้เราต้อง รู้สึกไปกับมัน รู้สึกว่า ตัวเองกำลังรู้สึกแย่ๆ อยู่โดยลำพัง

อยาก จะ ออกไปอยู่คนเดียวเหมือนกัน จะได้ ไม่ต้องมีอะไรมาให้รู้สึกแย่ๆ และจะได้ไม่ต้องมีปัญหาอะไรแบบนี้ด้วย

ออกไปดำเนินชีวิต วางกฎระเบียบชีวิตตัวเอง คิดว่ามันน่าจะสบายใจกว่านี้นะ

อยู่คนเดียวมันก็ไม่ต้อง เจอ ไม่ต้องเห็น ไม่ต้องไปยุ่งกับใคร

หลายๆครั้ง ที่พยายามจะเข้าใจในหลายสิ่งที่มันเกิดข้นกับเราทั้งที่ เราไม่ได้ก่อ

และก็หลายๆครั้ง ที่เราทำไม่ได้เลยว่า มันก็เป็นแบบนี้แหละ

ถึงคนๆนั้น..

ถ้าเธอคิดว่า สิ่งที่เราสอนไปมันเป็นเรื่องน่ารำคาญ ไร้สาระ คิดว่า ตัวเอง ดูแลตัวเองได้แล้ว ก็ไม่ว่ากัน ชีวิตมันดำเนินไปแตกต่างกัน เรารู้ดี

แต่ความเป็นพี่ มันก็อยากให้สิ่งที่เราได้สอนเป็น กรอบระเบียบวินัย ติดตัวไปในอนาคต สิ่งที่เราเป็นอยู่ตอนนี้ กับ ชิวิ พี่สาวเรา เธอเห็นแล้ว

เธอรู้แล้ว แต่บางสิ่งบางอย่างเธอก็ยังทำตาม ทั้งๆที่รู้ว่า มันไม่ค่อยดี แต่มันก็แพ้ใจตัวเองทุกที ถ้าเกิดว่า ยังทำตัวแบบนี้อยู่ไม่รู้จัก ควบคุม

ตัวเอง อีกหน่อย ในวันข้างหน้า ถ้าเกิดมันฝังตัวลึกขึ้นมา นิสัยพวกนี้มันจะแก้ยากมากๆ ไม่เจอก้ยังไม่รู้หรอกเธอเอ่ย เราคนนี้ เป็นห่วง อนาคต ของเธอ จึงได้ตักเตือน ถึงแม้ว่าบางครั้ง จะหนักไปบ้าง ก็เป็นเพราะว่า เธอไม่เชือฟัง แต่ทุกครั้ง ก็เปื่อมไปด้วย ความหวังดี

อยากเห็นอนาคตที่ดี ของเธอเอง แต่ก็ช่างเถอะ มันก็เพียง แค่คำพูดของคนที่เคยเหลวไหลมาแล้ว จนชีวิตมันเป็น อย่างที่เห็นแหละ

จะคิดอะไร ทำอะไรก็ขอให้ไตร่ตรอง ให้รอบคอบ เพื่อน นะ มันไม่ได้หมายความว่า จะช่วยให้เรามีอนาคตที่ดีทุกเรื่องหรอกนะ ตัวเอง เราเองต่างหากที่รู้ดีว่า ควรจะทำยังไง ให้ มันมีอนาคตที่ดี ทำยังไง ถึงให้พ่อแม่ อยู่สบายในตอนแก่เถ้า ตอนนี้ เธอยังไม่รู้ เพราะว่า เธอยังไม่เจอ

แต่วันข้างหน้า เธอไม่เชื่อเรา เธอก็จะได้เจอ และรู้สึกกับคำว่า ทำไมว่ะ ทำไมตอนนั้น ไม่ทำให้มันดี มาคิดตอนนี้ ก็สายไปแล้ว.... จำไว้

สำหรับ นายตุ้ย

ต่อไปนี้ จะดูแล จะนึกถึงอารมณ์ตัวเองให้มากกว่านี้

จะทำจิตใจให้ เย็นลง~สงบขึ้น

จิตใจที่สงบ เป็นพลังที่สามารถต่อต้านกับสิ่งเร้าต่างๆ ได้ดี

จิตใจที่สงบ ทำให้รู้สึกสบายขึ้น นิ่งขึ้น และมันก็สามารถ ขับเคลื่อนนายต่อไปได้

!!วันใดที่นายเป็นแบบนี้!!

จงนึกถึงคำเหล่านี้ไว้เวลาที่นาย รู้สึก ท้อแท้ แต่ต้องม่ท้อถอยอย่างเด็ดขาด

ok ป่ะ นาย จะต้องเข้มแข็งขึ้นทุกวัน ทุกวัน และทุกวัน

นายหวังเอาไว้ไม่ใช่เหรอว่า สักวัน นายจะต้องมีความสุขทุกวันที่นายตื่นขึ้นมา กับใครสักคนที่เค้ายังไม่ได้ลืมตา แต่นายได้มองเค้าจนเค้าตื่นทุกวัน!!

TO WISH A HAPPINESS BE WITH YOU Nai Tui ^o^

"EXPERIENCES MAKE YOU PAIN IN MIND BUT YOU NEVER HAVE STOP WALKING"

~~LIKE~~

JOHNIE WALKER (KEEP WALKING)

by Maximus Principle

SAmEd TriP

Tue, 31 Jul 2007 11:59:42 GMT

วันที่สาม

ไม่ต้องอ่านแล้ววว อยู่ทำไมอ่ะ เงินเยอะเหรอไง

กลับบ้านซิค๊าฟฟฟฟฟฟฟ ไม่มีตังค์แล้วค๊าฟฟ

2nd Samed Trip

Tue, 31 Jul 2007 11:51:52 GMT

วันที่สอง

นอนๆอยู่ หก โมงกว่าๆ ไอรุจเข้ามาเคาะประตูที่ห้อง ไอเราก็นึกว่า เมียมันหา!!ย ออกไปเปิดประตู เจอมัน มันถามว่า " เฮ้ย ไอตุ้ย มีขนมเหลือไมว่ะ กูหิวๆๆ" (ไอเวร!!)

นอนๆอยู่ ตอน แปดโมงกว่าๆ คราวนี้มันมาเคาะประตูกันหมดเลย 5-6 คน บอกว่า กูหิวข้าววว ไปแดกข้าวๆๆ น้องตุ้ยเลยจำใจตื่นT-T

(ใช่ซี้ กิจกรรม เยอะเหลือเกินนะพวกเมิง เลยหิวกันเร็วขนาดนี้) เลยต้องรีบแปรงฟันล้างหน้าโดยไม่ได้อาบน้ำ

กินข้าวเสร็จ ก็ไปเดินเล่นที่ชายหาด เพราะว่าแดดไม่ได้แรงมาก ไปถ่ายรูป กัน ตาม ภาษานักท่องเที่ยว เอิก เอิก

ตอนบ่าย กลับมา สู่ Highlight อีกครั้งนึง นั่นคือไพ่ อิอิ

แต่ก่อนหน้านี้ ให้ไอรุจ สอนเล่น pool แล้ว ก็วางเงินกันเลย ชนะแมร่งเฉยเลย อิอิ มีทุนเล่นไพร่ นิดนึง

แทงไปแทงมา ตังค์ หมดเกลี้ยง เหอๆๆ

ขึ้นห้อง ก็ตบไพ่กันต่อเลย น้องตุ้ย ตั้ง งบ 200 เหมือนเดิม

หมดตูดดดอีกแล้ว ฮือๆ ไอโอ จำไว้

4-5 โมงกว่าๆ ลงมาเล่นน้ำ ถึง 6 หกโมงเย็น แล้วไปอาบน้ำ

ลงมากินข้าวที่ หน้าหาด

ต่างคนต่างแบกโซดา แบกเหล้า มากินที่หาด หมดไป 2 ขวด

นั่งไปถึง 5 ทุ่ม ก็ไปนั่งกินเหล้าต่อที่ร้าน sixty ซักอย่าง

สั่ง Basket Vodka+Redbull

Basket Kamikase

แค่นี้ก็เมาจนเดินเป๋ ไปเป๋มาแล้ววว

ยังไม่ซะใจพอ เดินไปซื้อ beer กับไอรุจที่ 7-11 อีก

เป้นเวลา ตี2 ที่มาเริ่ม ก๊งเบียร์ กันต่อ

พระเจ้า++ ทำไมถึงทำโลกได้เอียงเช่นนี้

ไอตุ้ย จะไม่ให้เมาได้ไงว่ะ ฟังนะ

เริ่มที่เหล้า ไป 2 ขวด ดันถลึงไปแดก เครป โรตี หวานๆทั้งนั้น

เสร็จแล้วไป ต่อ Basket Vodka+redbull+kamikase

ตามด้วย beer อีก 2 ขวด

เกือบตาย ตอนเดินกลับ แมร่งแทบจะคลานกลับ แต่มีของดีๆ ให้ดูเยอะแยะ ก็โอเคหน่า

ตอนนั่งกินเหล้ากันอยู่ ใช้ภาษา มนุษย์ คุยกันเรื่อง อนาคต ความรัก การงาน ความก้าวหน้า และ ปรัชญาชีวิต

มีผู้หญิงกลุ่มนึง เมากันแบบ จูบแมร่ง มั่วไปหมด (น่าเข้าไปแจมจริงๆเลย) แหกปากร้องเพลงใส่ ทะเลไป เออๆ เอาเข้าไป

ตอนช่วยกันคลานกลับที่พัก มีเดินได้บ้าง(แต่ขอโทดเหอะ เดินๆนี้จะลงน้ำทะเลอยู่แล้น) คลานไปบ้าง

ก็เจอ คนยืนจูบกันอย่างเมามัน นึกในใจ กูให้มึงยืมห้องม่ะ เดี่ยวกูไปแหกปากร้องเพลงกับ หญิงพวกนั่นก็ได้

ถึงห้องปุ๊บ ก็ ตายทันที

สุดท้ายแล้ว มันก็มานั่งคิดดูว่า เราก็มันๆ ไปแบบ ชีวิตโสด แต่ก็ไม่ได้ทุกครั้งที่เป้นแบบนี้ แต่ เวลานอนดู ทะเล พระจันทร์ ดวงดาว มันก็ช่างเหงาได้ถึงที่สุด

เข้าใจได้ถึงอารมณ์ว่าทำไม อยู่ดีๆ ก็อยากร้องไห้(๐แต่ไม่ร้องเฟ้ย เก่งง่ะ อิอิ๐)

ถ้าเกิดว่า ชีวิตนี้ มีใครสักคนมานอนดูดาวด้วยสักคน

ถึงแม้ว่า เราสองคนจะง่วงแค่ไหน แต่มันก็อยากที่จะหยุดเวลา และบรรยากาศนี้

ให้อยู่ตลอดไป แต่ ว่า...

นายตุ้ย นายต้องรอไปก่อน รอไปก่อน และก็รอไปก่อน

เธอคนๆนั้นอยู่ที่ไหนของ โลกใบนี้

ชีวิตนี้ เราจะได้เจอกันไหม หรือว่า ไม่มีเลย..............

Samed Trip

Tue, 31 Jul 2007 11:17:03 GMT

วันที่หนึ่ง

นัดเจอเพื่อนๆที่ อนุสาวรีย์ กะจะพาพวกมันไปกิน ข้าวมันไก่ร้านอร่อยซะหน่อย โทรไป แมร่ง๐... โซ้ยบะหมี่กันอยู่ จบข่าว!!

มาถึงที่ท่าเรือตอนเที่ยงก่าๆ ถึงเกาะ ก็บ่ายโมง จัดแจงเข้าที่พัก จัดของให้เรียบร้อย เปิด 4 ห้อง แต่ไอตุ้ยนอนคนเดียวเพราะว่าไม่มีแฟน เลยนอนคนเดียว เอิก เอิก

มื้อเย็นผ่านไป กลับห้องขึ้นไปเล่นไพ่ คืนนี้ตั้ง งบไว้ 200 หมดตูดดดด ครับพี่น้อง (พี่กวางจำเอาไว้เลยT-T)

เล่นถึงเที่ยงคืน ก็กลับที่พัก ไอเต้ชวนไปเดินเล่นที่ ชายหาด เดินไปก็มีความสุขกับการที่อยู่กะตัวเอง ท้องฟ้ายามค่ำคืน ดวงดาว และพระจันทร์

เดินไปเดินมา เจอเสียงตามมาจากข้างหลัง "ไอตุ้ยยยย ไอตุ้ยยยย" ทำเอาหลอนกันใหญ่ แต่หันไปก็เป็น คิว กับ เต๋านั่ง ชิวๆกันอยู๋อ่ะ เลยไปนั่งชิวๆ ด้วย

ไอเต้มันไปซื้อ เบียร์มา 3 ขวด นั่งกินกันริมหาด ส่วน คิว เต๋าไปเล่น pool (รักกันนานๆนะเต๋า อิอิ)

เต้ มันก็นั่งปรับทุกข์เรื่องรักของมัน ยังดีที่รู้ตัวก่อนที่มันจะสายไปนะเต้ กูเอาใจช่วย นั่งถึงตีสาม ก็แยกย้ายไปนอน

ต่างคนต่างกลับไปกันเป็น คู่ แต่ว่า ตัวเราเองนี้ซิ เดินกลับคนเดียว

คืนนี้มันช่างเหงาอะไรเช่นนี้

จะมีไหม ทีคืนนี้ ใครสักคนที่ เดินกลับห้องคนเดียว แล้วคิดเหมือนกัน รู้สึกเหงาเหมือนกัน (มีก็บ้าแล้ว เค้านอนกันหมดแล้ว ไอตุ้ย ดูเวลานิดนึง)

จับปลาสองมือ

Fri, 20 Jul 2007 11:01:17 GMT

เวลาที่คุณได้อะไรมาอยู่ป็นส่วนนึงของชีวิตคุน

และแล้ววันนึง คุนก็เห็นว่า มีอีกสิ่งที่เข้ามาในชีวิตคุนนั้นมันดีกว่าที่คุนมีอยู่

คุนก็เกิดความคิดที่อยากจะได้มันขึ้นมา

คุนไขว่ขว้ามันด้วยความหวังที่ว่า คุนจะต้องได้มันมาครอบครอง

คุนสร้างความหวังนั้นขึ้นมาเอง

โดยที่คุนยังสามารถที่จะได้รู้เลยว่า... สิ่งนั้นจะมาหาคุนไหม

ด้วยความหวังที่คุนรอสิ่งนั้น... และก็หวังว่าคุนจะได้มันมาครอบครองเช่นกัน

โดยที่คุนมีสิ่งนี้อยู่แล้วในมือ

สุดท้าย... สิ่งที่คุนรอก็ทำให้คุนต้องผิดหวัง และเจ็บช้ำไปกับมัน

คุนเสียน้ำตาให้กับมันเพราะความหวังที่คุนสร้างมันขึ้นมา

คุนได้แต่ร้องไห้ เพราะสิ่งนั้น โดยที่สิ่งนั้นไม่ได้รับรู้เลยว่า คุนเสียใจให้กับสิ่งนั้นอยู่

และแล้ว... สิ่งที่เหลืออยู่ ...ก็ได้รู้ความจิงกับ สิ่งที่คุนได้กระทำมันลงไป

สิ่งที่เหลืออยู่.... เสียใจมากกับการกระทำของคุน เพราะว่า คุนไม่ซื่อสัตย์กับ สิ่งที่เหลืออยู๋

สุดท้าย คุนก็ต้องอยู่คนเดียวโดยไม่เหลืออะไรเลย

เจ็บๆ... และเจ็บอยู่คนเดียว โดยไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไขอะไรได้แล้ว

ดังนั้น... จงจำไว้ว่า ถ้าคุนคิดจะเลือกอะไรสักอย่าง

ก็จงตัดสินให้ดีที่สุด แล้ว จงอยู่กับมัน ซื่อสัตย์กับมัน

ถามใจตัวเองก่อนว่า พร้อมที่จะอยู่กับมันไหม

ถ้าไม่พร้อม จงอย่าทำ!! เพราะว่า <<<สิ่งนั้นและสิ่งที่เหลืออยู่>>> จะต้องทำให้คุยเสียน้ำตาครั้งแล้วครั้งเล่า

เพราะความไม่จำและไม่เรียนรู้ของตัวคุนเอง

คนที่เรารักไม่ค่อยรักเท่าคนที่รักเรา

Wed, 18 Jul 2007 07:21:19 GMT

เคยสงสัยตัวเองว่า..... ทำไมเราต้องไปรักคนที่ไม่รักเรา

คนที่แสนดีจะตาย....มารักเรา.....เรากลับไม่ไปรักเขา

มันอาจเป็นเพราะว่า คนที่เราไปรักเค้า... เราเป็นคนสร้างความรักนั้นขึ้นมาเอง

มันทำให้รู้สึกดีและภูมิใจกับสิ่งเราสร้างขึ้นมาเอง โดยปราศจากเงื่อนไขใดๆทั้งสิ้น

ทำไมพ่อแม่ถึงรักเรามากกว่า ที่เรารักพวกเขา

เป็นเพราะว่า

พวกเขาสร้างความรักเราขึ้นมาเอง... ก่อนที่เราจะรู้สึกว่าเรารักเขาเสียอีก

เรารักเขาเพราะว่า...เขาเป็นพ่อแม่ของเรา... เขาเลี้ยงดูเรา

พวกเขารักเรา... ตั้งแต่เรายังไม่เกิดเสียด้วยซ้ำ

แต่เรายังไม่ได้ทำอะไรให้เขาเลย ได้แต่เสพสุข ชีวิตไปวันๆ

ขนาดเราทำงานแล้ว ก็ยังไม่ได้ตอบแทนอะไรเขาเลย

วันนี้ คุณทำอะไรให้พ่อแม่คุณรึยัง ไม่ใช่ว่าอยากจะทำนู้นทำนี้ให้พวกเขา!

อยากพาพวกเขาไปที่นู้นไปที่นี้

อย่าปล่อยให้มันเป็นเพียงแค่เป็นลมปาก

และเมื่อวันนั้น ของทุกคนมาถึง ตัวเราเองจะได้ไม่เสียใจ

และเขาก็ได้รับรู้ก่อนที่พวกเขาจะไปว่า

เราได้ทำให้เขาได้รู้ว่ารักเขา!!

MAXIMUS

นานๆปะป๋า จะปล่อยออกมาซักที

Thu, 12 Jul 2007 08:02:48 GMT

วันก่อน กลับไปถึงบ้านก็ล้างหน้า ล้างตา แล้วก็ขึ้นมาปะป๋า ที่ห้องนอน แบบว่า กะจะขึ้นไป นั่งเล่น นั่งชิวๆ (ก็คนมันไม่มีไรทำนิหน่า) อยู่ดีๆ ก็มีคำพูดจากเบื้องบนลงมานั้นก็คือ พ่อกรูเอง ปะป๋าพูดว่า " ตุ้ยตอนนี้ ก็ทำงานแล้วนะ ทำอะไรก็ให้ให้คิดหน้าคิดหลัง ดีๆ อย่าทำอะไรตามอารมณ์ ตัวเอง โตแล้วนะ! พ่อไม่สานารถที่ดูแลเราไปได้ตลอดหรอกนะ เวลาเราขาดเลืออะไร พ่อก็ไม่สามารถจุนเจือเราได้ตลอดเหมือนกัน ทำอะไร อย่าให้พ่อต้องเป็นห่วง รู้จักเก็บออม เพื่อที่ว่า ในอนาคต เกิด ขัดสนอะไรขึ้นมาจะได้มีเงินสำรองใช้ได้ เวลาพ่อไม่อยู่ ดูแลเรื่องการเงินของเราได้แล้ว ต้องรู้จักคำว่า ใช้เงินให้เป็นได้แล้ว พ่อไม่ได้ห้ามไม่ให้ออกไปเที่ยวไหน แต่อยากใคดดูว่า อีก 5-10 ข้างหน้า จะเป็นยังไง ถ้าใช้เงินเดือน ชนเดือนตลอดแบบนี้" น้องตุ้ยเริ่ม ซึ้ง และ ปะป๋า พูดต่อไปว่า " พ่อสร้างอะไรต่อมิอะไรขึ้นมา เท่าที่เราเห็น อีกหน่อยมันก็เป็นพวกเรา พ่อไม่ได้เอาไปไหน แต่ว่า ถ้าไม่รู้จัก หรือ เห็นคุนค่า ของมัน มันก็เท่ากับว่า พ่อสร้างมันขึ้นมาด้วย ความสูญเปล่า พ่อตายไป ถ้าเห็นพวกเรายืนได้ด้วยตัวเองได้ พ่อก็ตายตาหลับ จะได้ไม่ต้องห่วงพวกเรา ทำตัวกันดีๆ ดูแลตัวเองดีๆ นึกถึงอนาคตของพวกเราไว้ อย่าเลิกคิดคิดถึงมันเด็ดขาด มันเป็นตัวกระตุ้นเรา ให้เรารู้จักทำมาหากิน และขยันๆๆๆ จงรู้อะไรไว้อย่างว่า ฐานะอย่างเราไม่ได้รวย และก็ไม่ได้จน และเราก็ไม่ได้น้อยหน้าคนอื่นเหมือนกัน เพราะฉะนั้น ต่อจากนี้ไปมันขึ้นอยู่ที่เราแล้วว่า เราจะทำมันให้เป็นยัง ว่า ทำตัวให้จนลง หรือว่า รวยขึ้น ตัวเราเองเท่านั้นที่กำหนดอะไรต่อ มิอะไรได้ พ่อ ไม่ได้สอนให้เราเห็นแก่ตัวนะ แต่พ่อสอนให้เรารู้จักเอาตัวเองให้รอดก่อนที่จะไปช่วยเหลือคนอื่นเค้า ก็เหมือนกับว่าเราว่ายน้ำไม่เป็น แต่เสือกโดดน้ำลงไปช่วยเค้า สรุปว่า ตายทั้งคู่ แล้วทำไงหล่ะที่นี้ เดือดร้อน คนข้างหลังที่ต้องนั่งทุกข์เพราะเรา เสียค่าทำศพเพราะเรา คิดไม่รอบคอบก่อนที่จะทำอะไรลงไป" ปะป๋า หยิบน้ำแฟนต้า สีม่วงมา แล้วพูดต่อไปว่า "ป่ะ ไปนอนได้แล้วป่ะ กูจะโทรหากิ๊ก" อ้าวซะงั้นอ่ะ อะไรว้า กำลังซึ๋งอยู่ ทำเสีย mood หมด

แต่ยังไงก็ตาม ก็ขอบคุนปะป๋า ที่ช่วยผมเตือนสติ และ ตบผมให้เข้าที่เข้าทาง ถึงแม้บางที่ มันจะเบี้ยวไปบ้าง

ขอบคุนจิงๆคับ :D

ปล. ใครที่เข้ามาอ่านอ่ะ comment ด้วยนะเฟ้ย ช่วยกันทำมาหากินกันนิดนึงนะค๊าฟ

การคาดหวังที่ ยากจะเป็น

Thu, 12 Jul 2007 07:21:42 GMT

การที่เราจะคาดหวังใครสักคนที่ เราอยากให้เป็นเหมือนอย่างที่เราคิดนั้น มันช่างยากเย็นเสียจิงๆ สุดท้ายแล้ว ถ้าเค้าไม่เปลี่ยน คนที่จะต้องมานั่งทุกข์ ก็คือตัวเราเอง

ตลอดเวลาที่เราคิดว่า ทำไม เค้าไม่เป็นอย่างนั้น ไม่เป็นอย่างนี้ ทำไมไม่ทำอย่างนั้น ไม่ทำอย่างนี้... เฮ้อๆๆๆ เพื่ออะไรกัน ทำไมอ่ะ ทำไมต้องไปบังคับเค้า เรารู้ตัวเราเองดีไม่ใช่เหรอว่า ตัวเค้าไม่ใช่ตัวเรา เรามาบังคับตัวเราเองดีกว่า ว่า เรา อยากให้ตัวเราเป็นแบบไหน แบบนี้จะง่ายกว่าเยอะเลย

การที่เราจะไปบังคับใครนั้นมันเป็นไปได้ยากที่จะให้คนๆหนึ่ง มา ยอมให้เราบังคับและทำตามอย่างเต็มใจ สิ่งที่ดีที่สุดก็คือ การพุดให้เค้าได้คิดแล้ว พร้อมที่จะทำเองดีกว่า

แต่ถ้าเกิดว่า เค้ายังมีเหตุผลของเค้าหรือว่า คิดว่า เหตูผลของเค้านั้นดีแล้ว เราก็ควรปล่อยเค้า อย่า ไปรั้งเค้าเอาไว้ เพราะมันอาจจะเกิดความรุ้สึกที่ไม่ดีต่อกันได้ที่ว่า เหตุผลของแต่ละคนนั้นดีที่สุด และกไม่จบไม่สิ้นซักที

ในอีกทางหนึ่งของส่วนเราเองนั้น ก็ควรเปิดใจรับ เค้ามาเหมือนกัน เพราะว่า หลายสิ่งหลายอย่างที่ตัวเองนั้นคิด มันช่างมีช่องโหว่เยะเหลือเกิน จนมีความรู้สึกว่า ตัวเองปิดมันไม่ได้หมด จิงๆ ในเวลาเดียวกัน บางที่ก็ต้องการใครสักคนมาช่วยเหมือนกันนะ ที่ว่า ช่วยเราปิดอย่างเข้าใจ เนอะๆ

นานๆจะมาอัพซะที

Fri, 29 Jun 2007 02:01:54 GMT

มันจะเป็นยังไงถ้าเราใช้ชีวิตไปวันๆ โดยที่ไม่คำนึงถึง อนาคตตัวเราเอง ว่า อีก 5 ปีข้างหน้า หรือ 10 ปี จะเป็นยังไง เรายืนอยู่ตรงไหน เรารู้ดีว่า ต้องทำตัวยังไงให้มีอนาคตที่ดี แต่บางครั้งมันก็ไม่สามารถทำได้ คนหลายคนก็คิดแบบนี้เหมือนกัน แต่ถามว่า จะมีสักกี่คนที่ สามารถทำให้ถึงจุดที่ตัวเองฝันได้ เหนื่อยเหมือนกันนะเนี่ย กว่าจะไปถึงตรงนั้นได้

วันนี้ขับรถมาทำงาน หงุดหงิดว่ะ แมร่ง พอขับไปอยู่เลนซ้าย เลนขวาดันวิ่ง พอย้ายไอยู่เลนขวา เลนซ้ายวิ่ง ยังไงของมันเนี่ย เดี่ยวก็เจอมอไซด์วิ่งเป็นเต่าเหลือเกิน แบบว่า ถนนนี้ของกู หรือไม่มันก็คงจะคิดว่า กูขับรถอยู่ในป่า ไม่มีใครตามหลังกูมางั้นแหละ แมร่งโครตเลย วันนี้มาระบายหน่อยนะครับ โทดที

คำเตือน: กรุณาอ่านเพื่อความเพลิดเพลิน อย่าเอาอารมณ์คนอื่นมาเป็นที่ตั้ง ทำให้ตัวเองหงุดหงิดนะ ไม่งั้น มันจะทำให้คุณ รู้สึกไม่ดีกับตัวคุณเองทั้งที่ตัวเองไม่ได้ทำอะไรเลย.